<html>
<head>
<title>B/133: C.Castaneda - Sztuka nienia</title>
<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=windows-1250">
<style type="text/css">
<!--
h4 { font: bold 10pt Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: center; text-indent: 0pt; margin: 10pt 0cm}
p { font: 10pt Arial, Helvetica, sans-serif; text-align: justify; text-indent: 0.5cm; margin: 5pt 0cm}
body { font: 10pt Arial, Helvetica, sans-serif; margin: 5pt 1cm}
td { font: 10pt Arial, Helvetica, sans-serif; margin: 5pt 0pt}
-->
</style>
</head>
<body bgcolor="#FFCC99" leftmargin="1cm" marginwidth="1cm" link="#000000" vlink="#000000" alink="#000000">
<SCRIPT TYPE="text/javascript" LANGUAGE="JavaScript" SRC="../../../main.js"></SCRIPT>
<table width="100%" border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" align="center"><tr><td>
<div align="right"><a href="133-03.htm">Wstecz</a> / <a href="133-ind.htm">Spis
Treci</a> / <a href="133-05.htm">Dalej</a></div>
<h4>ROZDZIA IV: UNIERUCHOMIENIE PUNKTU POCZENIA</h4>
<P>Poniewa umwilimy si, e bdziemy rozmawia o nieniu tylko wtedy, gdy don
Juan uzna to za konieczne, rzadko kiedy pytaem go o to i nigdy nie dryem
tematu zbyt gboko. Dlatego te bardziej ni chtnie suchaem go, gdy tylko
zdecydowa si podj ten temat. Komentarze lub rozwaania o nieniu niezmiennie
pojawiay si w tle innych tematw jego nauk, podejmowane zawsze zupenie nieoczekiwanie.</p>
<P>Pewnego razu, gdy odwiedziem don Juana w jego domu i rozmawialimy zupenie
o czym innym, ten nagle powiedzia, e dziki obcowaniu z istotami nieorganicznymi
w nieniu, dawni czarownicy nabyli wielkiej biegoci w manipulowaniu punktem
poczenia w dziedzinie niezwykle obszernej i zowrogiej.</p>
<P>Natychmiast skorzystaem z okazji i zapytaem don Juana, czy domyla si, w
jakich czasach mogli y dawni czarownicy. Nieraz wczeniej pytaem go o to,
lecz nie udzieli mi zadowalajcej odpowiedzi. W tym momencie wierzyem jednak,
by moe dlatego, i sam podj ten temat, e tym razem zechce sprawi mi przyjemno
i odpowie.</p>
<P> To bardzo uciliwy temat stwierdzi takim tonem, e pomylaem, i znw
zlekceway moje pytanie. Byem wic zaskoczony, gdy zacz mwi dalej. Ta
sprawa tak samo wykoczy twj zdrowy rozsdek, jak temat istot nieorganicznych.
A przy okazji, co teraz o nich sdzisz?</p>
<P> Pogrzebaem moje opinie odparem. Nie mam czasu myle, tak czy owak.</p>
<P>Moja odpowied niezmiernie ubawia don Juana. Rozemia si i powiedzia mi
o swoich wasnych lkach i odrazie do istot nieorganicznych.</p>
<P> Nigdy nie naleay do moich ulubiecw stwierdzi. Oczywicie gwn
przyczyn by strach. Nie potrafiem go przezwyciy, gdy naleao to zrobi,
i tak utrwali si ju na dobre.</p>
<P> Czy teraz te si ich boisz, don Juanie?</p>
<P> To nie jest waciwie strach, lecz odraza. Nie chc mie z nimi nic wsplnego.</p>
<P> Czy jest po temu jaki szczeglny powd?</p>
<P> Najbardziej oczywisty na wiecie: zupene przeciwiestwo. One kochaj niewolnictwo,
a ja wolno. One uwielbiaj kupowa, a ja niczego nie sprzedaj.</p>
<P>Odczuem niewyobraalne rozdranienie i szorstko powiedziaem don Juanowi,
e ta sprawa jest dla mnie zbyt nacigana, bym mg traktowa j powanie.</p>
<P>Don Juan wpatrywa si we mnie z umiechem.</p>
<P> Najlepsze, co mona zrobi z istotami nieorganicznymi, to wanie to, co
ty zrobie: zaprzeczy ich istnieniu, lecz pogadywa sobie z nimi regularnie,
twierdzc, e to tylko sen, a we nie wszystko moe si zdarzy. W ten sposb
w nic si nie angaujesz.</p>
<P>Poczuem si dziwnie winny, chocia nie wiedziaem dlaczego.</p>
<P> Do czego pijesz, don Juanie? czuem si zmuszony spyta.</p>
<P> Do twoich pogaduszek z istotami nieorganicznymi odpar sucho.</p>
<P> artujesz? Jakich pogaduszek?</p>
<P> Nie chciaem porusza tego tematu, ale chyba nadszed ju czas, by ci powiedzie,
e ten natrtny gos, ktry napomina ci, by skupia sw uwag nienia na
przedmiotach w twoich snach, by gosem istoty nieorganicznej.</p>
<P>Pomylaem sobie, e don Juan kompletnie straci rozum. Byem tak rozdraniony,
e nawet zaczem na niego krzycze. mia si ze mnie i poprosi, bym opowiedzia
mu o moich niezwykych sesjach nienia. Ta proba bardzo mnie zdziwia. Nigdy
bowiem nie wspominaem nikomu, e czasami, gdy oddalam si od swojego snu, przycigany
przez jaki szczeg, nie zmieniam go na inny, co powinno nastpi, lecz cakowicie
zmienia si jego nastrj, a ja odkrywam, e znajduj si w nie znanym mi wymiarze.
Tam szybuj, prowadzony przez niewidzialnego przewodnika, ktry wprawia mnie
w wirowanie. Zawsze si budz z takiego snu, cigle wirujc, i dugo si miotam,
zanim zupenie si przebudz.</p>
<P> Miewasz prawdziwie udane spotkania ze swoimi nieorganicznymi przyjacimi
stwierdzi don Juan.</p>
<P>Nie chciaem si z nim kci, ale te nie mogem przyzna mu racji. Nic nie
powiedziaem. Zapomniaem cakiem o swoim pytaniu o dawnych czarownikw, lecz
don Juan podj ten temat na nowo.</p>
<P> Wedug mnie dawni czarownicy yli moe nawet a dziesi tysicy lat temu
powiedzia z umiechem, oczekujc mojej reakcji.</p>
<P>Odrzekem mu, opierajc swoj odpowied na najnowszych danych archeologicznych
dotyczcych migracji azjatyckich nomadw do obu Ameryk, i nie wydaje mi si,
eby moga by to prawda. Dziesi tysicy lat to o wiele za duo.</p>
<P> Ty wiesz swoje, a ja swoje stwierdzi don Juan. Wedug mojej wiedzy dawni
czarownicy panowali przez cztery tysice lat, od sidmego do trzeciego tysiclecia
wstecz. Trzy tysice lat temu skoczya si ich wadza i od tej pory czarownicy
przegrupowuj i restrukturyzuj to, co zostao po ich staroytnych poprzednikach.</p>
<P> Skd moesz by tak pewien tych swoich dat? zapytaem.</p>
<P> Skd moesz by tak pewien swoich? odparowa. Powiedziaem mu, e archeologowie
maj nieomylne metody ustalania czasu istnienia dawnych kultur.</p>
<P> Tak samo, jak czarownicy zripostowa raz jeszcze. Nie prbuj zbija
twoich argumentw cign lecz by moe ju wkrtce bdziesz mg zapyta
kogo, kto wie to na pewno.</p>
<P> Nikt nie wie tego na pewno, don Juanie.</p>
<P> To kolejna rzecz, w ktr nie mona uwierzy, ale istnieje kto, kto moe
to wszystko potwierdzi. Pewnego dnia spotkasz t osob.</p>
<P> Daj spokj, don Juanie. Nie artuj sobie. Kto moe potwierdzi co, co zdarzyo
si siedem tysicy lat temu?</p>
<P> To bardzo proste. Chodzi o jednego z dawnych czarownikw, o ktrych mowa.
Tego, ktrego spotkaem. To wanie on opowiedzia mi wszystko o dawnych czarownikach.
Mam nadziej, e zapamitasz, co powiem ci o tym czowieku. On jest kluczem
do wielu naszych stara i wysikw. I wanie z nim musisz si spotka.</p>
<P>Powiedziaem don Juanowi, e sucham pilnie kadego jego sowa, cho zupenie
nie rozumiem, o czym mwi. Zarzuci mi, e angauj si w t dyskusj tylko
po to, by nie okaza mu wprost, i w ogle nie wierz w to, co mwi o dawnych
czarownikach. Przyznaem, e rzeczywicie, w stanie normalnej wiadomoci nie
wierz w te jego wydumane historie. Co prawda, nie uwierzybym w nie rwnie
w drugiej uwadze, aczkolwiek wtedy zareagowabym zupenie inaczej.</p>
<P> Historia ta wyda ci si wydumana jedynie wwczas, gdy zaczniesz j roztrzsa
zauway don Juan. Jeli natomiast nie zaangaujesz w to swojego zdrowego
rozsdku, pozostanie jedynie kwesti energii.</p>
<P> Don Juanie, dlaczego powiedziae, e spotkam jednego z dawnych czarownikw?</p>
<P> Poniewa tak bdzie. Wy dwaj musicie si spotka pewnego dnia. Na razie jednak
pozwl, e opowiem ci inn wyduman histori o pewnym nagualu z mojej linii,
nagualu Sebastianie.</p>
<P>Don Juan powiedzia mi, e nagual Sebastian by kocielnym w poudniowym Meksyku
na pocztku osiemnastego wieku. Podkreli, e czarownicy czy to staroytni,
czy wspczeni znajdowali azyl w uznanych instytucjach, takich jak Koci.
Twierdzi, e z powodu swojej wielkiej dyscypliny czarownicy s godnymi zaufania
pracownikami i z tego powodu s usilnie poszukiwani przez instytucje, ktrym
cigle brak takich wanie osb. Don Juan uwaa, e jeli tylko nikt nie jest
wiadomy istnienia magii, brak ideologicznych sympatii czarownikw czyni z nich
idealnych pracownikw.</p>
<P>Don Juan opowiada dalej, e pewnego dnia, gdy Sebastian krzta si przy swojej
pracy, do kocioa przyszed dziwny czowiek stary Indianin wygldajcy na
chorego. Przybysz poprosi sabym gosem o pomoc. Nagual pomyla, e Indianin
poszukuje proboszcza, lecz ten, z wielkim wysikiem, skierowa swe sowa do
niego. Chrapliwym gosem owiadczy wprost, e wie, i Sebastian jest nie tylko
czarownikiem, lecz rwnie nagualem.</p>
<P>Sebastian, mocno zaniepokojony niespodziewanym obrotem wydarze, odcign
Indianina na bok i zada przeprosin. Stary czowiek odpar, e nie przyby
tu, aby przeprasza, lecz po fachow pomoc. Powiedzia, e potrzebuje energii
naguala, by utrzyma si przy yciu, ktre, jak zapewni Sebastiana, trwa ju
tysice lat, cho wanie teraz ganie.</p>
<P>Sebastian, ktry by bardzo inteligentnym czowiekiem i nie mia ochoty wysuchiwa
podobnych bzdur, upomnia Indianina, by zaprzesta wygupw. Stary czowiek
rozzoci si i zagrozi Sebastianowi, e jeli ten nie speni jego proby,
wyda go i jego grup wadzom kocielnym.</p>
<P>Don Juan przypomnia mi, e byy to czasy, gdy Koci brutalnie i systematycznie
tpi heretyckie praktyki wrd Indian Nowego wiata. Tej groby nie mona byo
zlekceway; nagual i jego grupa znaleli si w miertelnym niebezpieczestwie.
Sebastian zapyta Indianina, jak ma przekaza mu swoj energi. Stary czowiek
wyjani, e nagual dziki swojej dyscyplinie nabywa szczeglnego rodzaju energii,
ktr gromadzi w swoim ciele i ktrej on bezbolenie zaczerpnie z jego centrum
energetycznego znajdujcego si na ppku. W zamian za to Sebastian nie tylko
bdzie mg bez adnego uszczerbku dziaa dalej, lecz rwnie otrzyma podarunek
mocy.</p>
<P>wiadomo, e manipuluje nim stary Indianin, nie dawaa nagualowi spokoju,
lecz przybysz by nieugity i nie pozostawi mu innego wyjcia, jak tylko speni
jego prob.</p>
<P>Don Juan zapewni mnie, e Indianin wcale nie przesadza. Okazao si bowiem,
e jest jednym z czarownikw staroytnoci, jednym z tych, ktrych zwano tymi,
ktrzy sprzeciwili si mierci. Przetrwa tak dugo prawdopodobnie dziki sobie
tylko znanym sposobom manipulowania punktem poczenia.</p>
<P>Don Juan powiedzia, e to, co zaszo midzy Sebastianem a starym Indianinem,
stao si pniej podstaw porozumienia, ktre zwizao wszystkich szeciu nagualw,
nastpcw Sebastiana. Ten, ktry sprzeciwi si mierci dotrzyma sowa; w zamian
za ich energi, ofiarowa kademu nagualowi podarunek mocy. Sebastian musia
przyj podarunek, aczkolwiek zrobi to bardzo niechtnie; zosta przyparty
do muru i nie mia innego wyjcia. Jednak pozostali naguale, ktrzy przyszli
po nim, przyjli go z wdzicznoci i dum.</p>
<P>Don Juan zakoczy swoje opowiadanie, wyjaniajc, e z biegiem czasu tego,
ktry sprzeciwi si mierci, zaczto nazywa lokatorem. I od ponad dwustu lat
naguale z linii don Juana szanuj to porozumienie, tworzc symbiotyczny zwizek,
ktry zmienia przebieg i ostateczny cel ich linii.</p>
<P>Don Juan nie chcia wicej opowiada, a ja zostaem z dziwnym uczuciem, e
to, co powiedzia, byo prawd. Uczucie to byo dla mnie bardziej kopotliwe,
ni mogem sobie wyobrazi.</p>
<P> W jaki sposb zdoa tak dugo przey? zapytaem.</p>
<P> Tego nikt nie wie odpowiedzia don Juan. Wszystko, co wiemy o nim od
pokole, pochodzi od niego samego. To wanie tego, ktry sprzeciwi si mierci,
zapytaem o dawnych czarownikw, a on powiedzia, e byli u szczytu swego rozwoju
trzy tysice lat temu.</p>
<P> Skd wiesz, e mwi prawd?</p>
<P>Don Juan pokrci gow ze zdumieniem, jeli nie z odraz.</p>
<P> Gdy stajesz w obliczu tej niewyobraalnej tajemnicy dokoa odpar, zataczajc
rk szeroki uk nie zawracasz sobie gowy kamstewkami. Kamstewka s dobre
dla tych, ktrzy nigdy nie widzieli, co tam si ukrywa, czekajc na nich.</p>
<P> A co tam na nas czeka, don Juanie? Jego odpowied, pozornie niewinna, bardziej
mnie przerazia, ni gdybym opisa najwiksz potworno.</p>
<P> Co absolutnie bezosobowego powiedzia. Don Juan musia zauway druzgoczcy
efekt swoich sw. Zmieni poziom mojej wiadomoci, bym doszed do siebie.</p>
<P>Kilka miesicy pniej moje wiczenia w nieniu przybray dziwny obrt. Zaczem
uzyskiwa w snach odpowiedzi na pytania, ktre zamierzaem zada don Juanowi.
Najwiksze wraenie jednak wywaro na mnie to, e po niedugim czasie zaczo
mi si to przydarza rwnie na jawie. Pewnego dnia, gdy siedziaem przy biurku,
otrzymaem odpowied na nie wypowiedziane pytanie o realno istot nieorganicznych.
Widziaem je w snach tak wiele razy, e zaczem uwaa za istoty realne. Przypomniaem
sobie, e znajdujc si w stanie nie cakiem normalnej wiadomoci na pustyni
wok Sonory, dotknem nawet jednej z nich. A moje sny co jaki czas odchodziy
od normalnoci i widywaem wwczas obrazy wiatw, ktre, jak podejrzewaem,
nie mogy by wytworami mojego umysu. Chciaem zada don Juanowi zwize pytanie,
ktre moliwie najlepiej wyraaoby mj dylemat; sformuowaem je w mylach
nastpujco: Jeeli mamy przyj, e istoty nieorganiczne s tak samo realne,
jak ludzie, to gdzie w fizycznym wszechwiecie, znajduje si przestrze, w ktrej
one istniej?</p>
<P>Po postawieniu sobie tego pytania, usyszaem dziwny miech, zupenie jak wwczas,
gdy mocowaem si z istot nieorganiczn. Pniej usyszaem mski gos:</p>
<P> Przestrze ta znajduje si w okrelonym pooeniu punktu poczenia. Tak
samo, jak twj wiat znajduje si w jego zwyczajowym pooeniu.</p>
<P>Ostatni rzecz, jakiej pragnem, byo wdawanie si w dyskusj z jakim eterycznym
gosem, wstaem wic i wybiegem z domu. Przyszo mi na myl, e trac rozum.
Nastpny kopot do mojej kolekcji kopotw.</p>
<P>Gos by tak wyrany i apodyktyczny, e nie tylko mnie zaintrygowa, lecz rwnie
przerazi. Czekaem na niego w trwodze, lecz zdarzenie ju wicej si nie powtrzyo.
Przy pierwszej okazji opowiedziaem o tym don Juanowi.</p>
<P>Nie wywaro to na nim adnego wraenia.</p>
<P> Musisz zrozumie raz na zawsze, e takie rzeczy s normalne w yciu czarownika
powiedzia. Nie tracisz rozumu; po prostu syszysz gos wysannika nienia.
Po przekroczeniu pierwszej lub drugiej bramy nienia, nicy osiga pewien prg
energii i zaczyna widzie rne rzeczy lub sysze gosy. A raczej pojedynczy
gos. Czarownicy nazywaj go gosem wysannika nienia.</p>
<P> Co to wysannik nienia?</p>
<P> To obca energia obdarzona zwizoci. Obca energia, ktra rzekomo pomaga
nicym poprzez mwienie im rnych rzeczy. Problem z wysannikiem nienia polega
na tym, e moe powiedzie czarownikowi jedynie to, co ten ju wie lub wiedziaby,
gdyby by czarownikiem z prawdziwego zdarzenia.</p>
<P> Stwierdzenie, i jest to obca energia obdarzona zwizoci, wcale mi nie
pomogo, don Juanie. Jaka to energia? Dobrotliwa, zoliwa, za, dobra? Jaka?</p>
<P> Obca energia. Tylko tyle. Bezosobowa sia, ktrej nadajemy cechy osobowe,
poniewa posiada gos. Niektrzy czarownicy s jej zagorzaymi zwolennikami.
Nawet j widz, albo tak jak ty sysz jako kobiecy lub mski gos. Ten
gos mwi im, jaki jest stan rzeczy, co najczciej bior za wite sowa.</p>
<P> Dlaczego niektrym z nas objawia si jako gos?</p>
<P> Widzimy j albo syszymy, poniewa utrzymujemy nasz punkt poczenia nieruchomo
w nowym, okrelonym pooeniu; im silniejsze unieruchomienie, tym silniejsze
przeycie kontaktu z wysannikiem. Uwaaj! Moesz zobaczy i poczu go jako
nag kobiet.</p>
<P>Don Juan rozemia si, lecz ja byem zbyt przeraony, by sobie artowa.</p>
<P> Czy ta sia moe si zmaterializowa? zapytaem.</p>
<P> Jasne. Wszystko zaley od stopnia unieruchomienia punktu poczenia. Bd
jednak spokojny; jeeli jeste w stanie utrzyma pewien dystans, nic si nie
zdarzy. Wysannik pozostanie tym, czym jest: bezosobow si, ktra oddziauje
na nas z powodu unieruchomienia naszego punktu poczenia.</p>
<P> Czyjego rady s bezpieczne i rozsdne?</p>
<P> To nie s rady. On tylko mwi nam, co jest czym, a my wycigamy z tego wasne
wnioski.</p>
<P>Opowiedziaem don Juanowi, co mwi do mnie gos.</p>
<P> Jest tak, jak mwiem zauway don Juan. Wysannik nie powiedzia ci
nic nowego. Jego stwierdzenia byy suszne, ale tylko pozornie odkry co przed
tob. Wysannik powtrzy jedynie to, co ju wiedziae.</p>
<P> Obawiam si, don Juanie, e skamabym, gdybym powiedzia, i wiedziaem
to wczeniej.</p>
<P> Nie skamaby. Wiesz obecnie nieskoczenie wicej o tajemnicy wszechwiata,
ni przypuszczasz. Ale taka to ju nasza ludzka przypado; wiemy wicej o
tajemnicy wszechwiata, ni przypuszczamy.</p>
<P>Przeycie tego niesamowitego zjawiska zupenie samodzielnie, bez pomocy don
Juana, napenio mnie wielk radoci. Chciaem dowiedzie si czego wicej
o wysanniku. Zaczem pyta don Juana, czy on rwnie syszy jego gos.</p>
<P>Przerwa mi i umiechajc si szeroko, powiedzia:</p>
<P> Tak, tak. Wysannik mwi i do mnie. W modoci widywaem go jako zakonnika
w czarnym kapturze. Gadajcego zakonnika, na ktrego widok umieraem ze strachu,
za kadym razem. Potem, gdy ju lepiej radziem sobie ze strachem, stal si
bezosobowym gosem, ktry do dzisiaj mwi mi o rnych sprawach.</p>
<P> Jakich sprawach, don Juanie?</p>
<P> O wszystkim, na co skieruj moj intencj, o rzeczach, ktrych nie chce mi
si samemu rozgryza. Na przykad o szczegach zwizanych z zachowaniem moich
uczniw. O tym, co robi, gdy nie ma mnie w pobliu. W szczeglnoci o tobie.
Wysannik mwi mi o wszystkim, co robisz.</p>
<P>W tym momencie zupenie przesta mi si podoba kierunek, jaki przybraa nasza
rozmowa. Gorczkowo szukaem w pamici pyta z innych dziedzin, podczas gdy
don Juan zanosi si miechem.</p>
<P> Czy wysannik nienia jest istot nieorganiczn? zapytaem.</p>
<P> Powiedzmy, e jest si, ktra przybywa z ich wiata. Dlatego wanie nicy
zawsze si z ni stykaj.</p>
<P> Czy oznacza to, e kady nicy syszy albo widzi wysannika?</p>
<P> Kady go syszy, niewielu jednak widzi lub czuje.</p>
<P> Potrafisz to jako wyjani?</p>
<P> Nie. Poza tym, wysannik mao mnie obchodzi. W pewnym momencie ycia musiaem
podj decyzj, czy skoncentrowa si na istotach nieorganicznych i pj w
lady dawnych czarownikw, czy odrzuci to wszystko. Mj nauczyciel, nagual
Julian, pomg mi podj decyzj i odrzuci t drog. Nigdy nie aowaem tej
decyzji.</p>
<P> Uwaasz, e ja rwnie powinienem odrzuca istoty nieorganiczne, don Juanie?</p>
<P>Nie odpowiedzia. Zamiast tego wyjani, e istoty nieorganiczne s zawsze
gotowe do nauczania. Moe dlatego, e posiadaj gbsz wiadomo ni nasza
wasna, czuj si zmuszone wzi nas pod sw kuratel.</p>
<P> Nie wiedziaem, po co miabym zostawa ich uczniem doda don Juan. Cena
jest zbyt wysoka.</p>
<P> A jaka jest ta cena?</p>
<P> Nasze ycie, nasza energia, nasze oddanie si im. Innymi sowy, nasza wolno.</p>
<P> Ale czego one ucz?</p>
<P> Rzeczy waciwych ich wiatu. W ten sam sposb my sami uczylibymy je, gdybymy
byli w stanie, rzeczy waciwych naszemu wiatu. Jednake ich metoda polega
na potraktowaniu jako miernika naszych potrzeb naszej najgbszej jani, a potem
uczeniu nas odpowiednich rzeczy. To bardzo niebezpieczne!</p>
<P> Nie rozumiem, dlaczego miaoby to by niebezpieczne.</p>
<P> Jeli kto miaby wzi za miernik twoj najgbsz ja razem ze wszystkimi
jej lkami, chciwoci, zazdroci i tak dalej, i tak dalej, a potem uczyby
ci, jak zaspokoi ten straszliwy stan ducha, to jakie mogyby by tego rezultaty?
Jak mylisz?</p>
<P>Nie znalazem odpowiedzi. Chyba doskonale rozumiaem, dlaczego don Juan to
wszystko odrzuci.</p>
<P> Problem z dawnymi czarownikami polega na tym, e nauczyli si wspaniaych
rzeczy, lecz zrobili to na bazie czystej, niszej jani cign don Juan.
Istoty nieorganiczne stay si ich sprzymierzecami i za pomoc cierpliwych
instrukcji nauczyy ich czyni cuda. Sprzymierzecy wykonywali poszczeglne
czynnoci, a czarownicy staroytnoci krok po kroku powtarzali je, nie czynic
adnych zmian w swojej najgbszej naturze.</p>
<P> Czy zwizki z istotami nieorganicznymi przetrway do dzisiaj?</p>
<P> Nie potrafi na to odpowiedzie z ca pewnoci. Mog stwierdzi jedynie,
e nie wyobraam sobie, bym mg y w takich zwizkach. Zaangaowanie tej natury,
poprzez zuytkowanie caego zapasu dostpnej energii, ogranicza poszukiwanie
wolnoci. Aby w peni poda za przykadem swoich sprzymierzecw, dawni czarownicy
musieli spdza ycie w wiecie istot nieorganicznych. Ilo energii potrzebna
do regularnego odbywania takiej podry jest niewyobraalna.</p>
<P> Chcesz przez to powiedzie, e czarownicy byli zdolni do egzystowania w takich
wiatach tak samo, jak my egzystujemy w naszym?</p>
<P> Niezupenie tak samo, lecz z pewnoci mogli tam y, zachowujc swoj wiadomo
i indywidualno. Wysannik nienia by dla takich czarownikw najwaniejsz
istot. Jeeli czarownik chce y w wiecie istot nieorganicznych, wysannik
jest doskonaym pomostem czcym oba wiaty; mwi, a na dodatek naucza i prowadzi.</p>
<P> Czy bye kiedykolwiek w takim wiecie, don Juanie?</p>
<P> Niezliczon liczb razy. I ty te tam bye. Ale nie ma sensu teraz o tym
mwi. Nie oczycie jeszcze swojej uwagi nienia ze wszystkich mieci. O wiecie
istot nieorganicznych porozmawiamy innym razem.</p>
<P> Czy mam z tego wnioskowa, e nie akceptujesz albo nie lubisz wysannika,
don Juanie?</p>
<P> Ani go nie akceptuj, ani nie lubi. Wysannik naley do innego porzdku,
porzdku dawnych czarownikw. A poza tym jego nauki i przewodnictwo po naszym
wiecie to absurd. A za ten absurd wysannik pobiera nieprawdopodobne iloci
energii. Pewnego dnia zgodzisz si ze mn. Sam zobaczysz.</p>
<P>W tonie don Juana pobrzmiewao ukryte przekonanie, e nie zgadzam si z nim
w kwestii wysannika. Ju miaem wszcz ktni, gdy usyszaem gos wysannika.</p>
<P> On ma racj powiedzia. Lubisz mnie, poniewa nie widzisz niczego zego
w prbowaniu wszystkich moliwoci. Chcesz wiedzy, a wiedza jest moc. Nie chcesz
siedzie sobie bezpiecznie, zagrzebany w rutynie i przekonaniach swego powszedniego
ycia.</p>
<P>Wysannik powiedzia to po angielsku z wyranym akcentem z Zachodniego Wybrzea.
Potem przeszed na hiszpaski. Rozrniem saby akcent argentyski. Nigdy przedtem
nie syszaem, by wysannik mwi w ten sposb. Byem tym zafascynowany. Opowiedzia
mi o spenieniu i wiedzy; o tym, jak daleko jestem od miejsca swoich narodzin;
o pragnieniu przygd i obsesji na tle nowych rzeczy i nowych horyzontw. Gos
mwi nawet po portugalska, z wyranym akcentem poudniowych pampasw.</p>
<P>Suchanie jego gosu, zalewajcego mnie pochlebstwami, przerazio mnie i przyprawio
o mdoci. Natychmiast powiedziaem don Juanowi, e musz przerwa moje lekcje
nienia. Spojrza na mnie ze zdziwieniem. Gdy jednak powtrzyem mu to, co usyszaem,
zgodzi si ze mn. Wyczuem jednak, e robi to tylko po to, by mnie uspokoi.</p>
<P>Kilka tygodni pniej stwierdziem, e zareagowaem nieco histerycznie, a moja
decyzja o wycofaniu si z nauki bya nieuzasadniona. Powrciem wic do swoich
wicze w nieniu. Byem pewien, e don Juan wie, i odwoaem moj decyzj.</p>
<P>Podczas jednej z wizyt zupenie niespodziewanie zacz mwi o snach.</p>
<P> To, e nie nauczono nas traktowa snw jako powanego pola odkrywania nowego,
nie oznacza, i tak nie jest w istocie zacz. Analizuje si znaczenie sw,
traktuje si je jako znaki, lecz nigdy nie uznaje si ich za wiat prawdziwych
zdarze.</p>
<P> Z tego co wiem cign don Juan tak postpili jedynie czarownicy staroytnoci.
Ale w kocu i oni popenili bd. Stali si zbyt zachanni i gdy doszli do rozdroa,
wybrali ze rozwidlenie. Postawili wszystko na jedn kart: unieruchomienie
punktu poczenia w tysicach pooe, ktre moe przyj.</p>
<P>Don Juan powiedzia, e zdumiewa go to, i ze wszystkich wspaniaych rzeczy,
ktrych czarownicy si nauczyli, badajc te tysice pooe, pozostay jedynie
sztuka nienia i sztuka podchodzenia. Wielokrotnie powtarza, e sztuka nienia
wie si z przemieszczaniem punktu poczenia. Podchodzenie za zdefiniowa
jako sztuk unieruchamiania punktu poczenia w dowolnym pooeniu, do ktrego
zostanie przesunity.</p>
<P> Unieruchomienie punktu poczenia w jakim nowym miejscu oznacza nabycie
spjnoci powiedzia don Juan. To wanie robie podczas wicze w nieniu.</p>
<P> Mylaem, e udoskonalam swoje ciao energetyczne zauwayem ze zdziwieniem.</p>
<P> Robisz to i jeszcze duo wicej; uczysz si spjnoci. nienie pomaga w tym,
zmuszajc nicych do unieruchomienia punktu poczenia. Uwaga nienia, ciao
energetyczne, druga uwaga, zwizki z istotami nieorganicznymi, wysannik nienia
s niczym innym, jak efektami ubocznymi nabywania spjnoci. Innymi sowy, wszystkie
s efektami ubocznymi unieruchomienia punktu poczenia w przernych pozycjach
nienia.</p>
<P> Co to jest pozycja nienia, don Juanie?</p>
<P> Kada nowa pozycja, do ktrej punkt poczenia zostaje przemieszczony w trakcie
snu.</p>
<P> W jaki sposb moemy unieruchomi punkt poczenia w pozycji nienia?</p>
<P> Przez utrzymywanie obrazu dowolnego przedmiotu z twojego snu lub poprzez
swobodne zmiany snw. Dziki swoim wiczeniom w nieniu, rozwijasz rwnie umiejtno
bycia spjnym. Inaczej mwic, wiczysz umiejtno zachowania nowego ksztatu
swej energii poprzez umocowanie punktu poczenia nieruchomo w pooeniu okrelonego
snu, ktry wanie nie.</p>
<P> Czy rzeczywicie zachowuj nowy ksztat mojej energii?</p>
<P> Niezupenie, i to nie dlatego, e nie potrafisz, lecz dlatego, e twj punkt
poczenia wykonuje jedynie przesunicie, a nie ruch. Przesunicia punktu poczenia
powoduj tak mae zmiany, e s one praktycznie niezauwaalne. Trudno polega
tu na tym, e s one tak mae i tak liczne, i zachowanie spjnoci we wszystkich
przesuniciach jest prawdziwym osigniciem.</p>
<P> Skd wiemy, e zachowujemy spjno?</p>
<P> Dziki wyrazistoci naszej percepcji. Im wyrazistszy jest obraz naszych snw,
tym wiksza spjno.</p>
<P>Potem don Juan powiedzia, e nadszed czas, bym sprawdzi w praktyce to, czego
si nauczyem w nieniu. Nie dajc mi czasu na zadanie jakiegokolwiek pytania,
nakaza mi skupi moj uwag, tak jak robiem to w snach, na liciach samotnego
drzewa rosncego w pobliu.</p>
<P> Chcesz, abym po prostu si w nie wpatrywa? zapytaem.</p>
<P> Nie chc, eby po prostu si w nie wpatrywa. Chc, aby zrobi co bardzo
szczeglnego z tymi limi. Pamitaj, e w snach, kiedy ju potrafisz utrzyma
obraz dowolnego przedmiotu, w rzeczywistoci utrzymujesz pozycj nienia swojego
punktu poczenia. A teraz wpatruj si w te licie tak, jakby ni, lecz z
pewn drobn, cho niezwykle znaczc zmian. Masz utrzyma sw uwag nienia
na liciach tego drzewa, bdc w stanie wiadomoci normalnego wiata.</p>
<P>Zdenerwowanie sprawio, e nie byem w stanie ledzi jego toku rozumowania.
Wyjania mi cierpliwie, e poprzez przypatrywanie si liciom dokonam maego
przemieszczenia punktu poczenia. Potem, przywoujc moj uwag nienia przez
przypatrywanie si poszczeglnym liciom, unieruchomi go w nowym pooeniu,
a moja spjno sprawi, e bd postrzega z poziomu drugiej uwagi. Na kocu
doda, chichoczc, e jest to tak proste, e a mieszne.</p>
<P>Don Juan mia racj. Wystarczyo jedynie skupi wzrok na liciach, utrzyma
go i oto nagle zostaem wcignity w zawirowanie, zupenie jak podczas nienia.
Licie drzewa przemieniy si we wszechwiat odczu zmysowych. Czuem, jakby
pokny mnie w caoci, lecz postrzegaem nie tylko oczami; to tak, jakbym
dotyka tych lici, w istocie czuem je pod palcami. Mogem je rwnie powcha.
Moja uwaga nienia bya nie tylko wzrokowa, jak podczas zwykego snu, lecz wielozmysowa.</p>
<P>To, co z pocztku byo zwykym wpatrywaniem si w licie drzewa, zmienio si
w sen. Byem przekonany, e siedz na jakim nionym drzewie, tak jak zdarzao
si to podczas niezliczonych snw. Oczywicie zachowywaem si rwnie tak samo,
jak nauczyem si w moich snach. Poruszaem si od szczegu do szczegu, przycigany
si wiru, ktry formowa si, gdy tylko skupiaem swoj wielozmysow uwag
nienia na jakiej cesze drzewa. Wiry formoway si nie tylko wwczas, gdy si
wpatrywaem, lecz rwnie wtedy, gdy dotykaem drzewa jak czci mojego ciaa.</p>
<P>W czasie tej wizji czy te snu ogarny mnie racjonalne wtpliwoci. Zaczem
si zastanawia, czy przypadkiem nie wdrapaem si na to drzewo w przypywie
oszoomienia i naprawd nie chwytam za licie, zagubiony w koronie drzewa, nie
wiedzc dlaczego. A moe zasnem zahipnotyzowany przez drce na wietrze licie
i to wszystko mi si ni. Jednak tak samo, jak w prawdziwym nie, nie miaem
do energii, by si nad tym duej rozwodzi. Myli zaczy odpywa. Trway
jedynie chwil, a potem sia bezporedniego dowiadczenia zamia je zupenie.</p>
<P>Jaki nagy ruch wstrzsn wszystkim dokoa i wypchn mnie z kpy lici,
tak jakbym si wyrwa z magnetycznego ucisku drzewa. Przede mn, poniej, rozciga
si niezmierzony horyzont. Otaczay mnie ciemne gry i zielono rolin. Wtem
wstrzsno mn straszliwie; kolejne szarpnicie energii przenioso mnie w zupenie
inne miejsce. Wszdzie skaniay si nade mn ogromne, gronie wygldajce drzewa.
Byy wiksze ni jody z Oregonu i Waszyngtonu. Nigdy w yciu nie widziaem
takiego lasu. Sceneria ta tak skrajnie rnia si od jaowej pustyni wok
Sonory, i nie miaem ju adnych wtpliwoci, e ni.</p>
<P>Zatrzymaem ten niezwyky widok, bojc si go straci. Wiedziaem, e to rzeczywicie
sen i zniknie od razu, gdy tylko wyczerpie si moja uwaga nienia. Ale obraz
trwa, nawet wwczas, gdy pomylaem sobie, e moja uwaga nienia powinna si
bya ju wyczerpa. Wwczas przez gow przesza mi przeraajca myl: A jeli
to nie jest ani sen, ani normalny wiat?"</p>
<P>Ogarnity miertelnym przeraeniem skoczyem do tyu, z powrotem do kpy lici,
z ktrej si wyoniem. Bezwadno mojego skoku nadaa mi pdu i z wielk prdkoci
spadaem wrd lici drzewa i jego twardych gazi. Oderwaem si od drzewa
i w jednej sekundzie znalazem si przy don Juanie, w drzwiach jego domu na
pustyni Sonora.</p>
<P>Natychmiast zrozumiaem, e znowu znalazem si w stanie, w ktrym mogem myle
spjnie, ale nie mogem mwi. Don Juan powiedzia, ebym si nie martwi. Wyjani,
e nasza zdolno mowy jest wyjtkowo saba, a napady niemoty zdarzaj si czsto
czarownikom, ktrzy wyprawiaj si poza granice normalnego postrzegania.</p>
<P>W rodku czuem, e don Juanowi zrobio si mnie al i postanowi doda mi
otuchy. W tej samej jednak chwili usyszaem wyranie gos wysannika, ktry
powiedzia, e za kilka godzin, gdy troch odpoczn, cakiem dojd do siebie.</p>
<P>Po przebudzeniu, na prob don Juana opisaem wszystko, co widziaem i co robiem.
Ostrzeg mnie, e nie mam co liczy na to, i uda mi si racjonalnie ogarn
moje przeycie i to nie dlatego, e z moim rozumem jest co nie w porzdku,
lecz dlatego, i to, co si zdarzyo, byo zjawiskiem wykraczajcym poza wymiar
rozumu.</p>
<P>Oczywicie nie zgodziem si z tym i wyraziem pogld, e nic nie moe wykracza
poza granice rozumu. Pewne rzeczy mog by niejasne, ale wczeniej czy pniej
umys rozwietli ciemnoci niewiedzy. Naprawd w to wierzyem.</p>
<P>Don Juan, nieporuszony, wykazywa, e rozsdek jest tylko efektem ubocznym
zwyczajowego pooenia punktu poczenia. Dlatego te to, co napawa nas tak
wielk dum i wydaje si naturalnym miernikiem naszej wartoci twarde stanie
nogami na ziemi, wiadomo tego, co si dzieje wok nas i zdrowy rozsdek
jest jedynie rezultatem unieruchomienia punktu poczenia w jego zwyczajowym
pooeniu. Im bardziej jest ono sztywne i niezmienne, tym wiksza nasza wiara
w siebie, poczucie, e rozumiemy wiat i potrafimy przewidywa zdarzenia.</p>
<P>Don Juan doda, e nienie daje nam pynno, dziki ktrej moemy odwiedza
inne wiaty, niszczc nasze poczucie, e rozumiemy ten wiat. Nazwa nienie
podr o niewyobraalnym zasigu; podr, ktra najpierw pozwala nam dostrzec
wszystko, co tylko czowiek jest w stanie dostrzec, a potem wypycha punkt poczenia
poza wymiar ludzki i pozwala nam postrzega to, co niepojte.</p>
<P> No i patrz, znowu pytlujemy o najwaniejszej kwestii wiata czarownikw
cign don Juan o pozycji punktu poczenia. To kltwa dawnych czarownikw
i sl w oku czowieka.</p>
<P> Dlaczego tak mwisz, don Juanie?</p>
<P> Poniewa zarwno czowiek jako gatunek, jak i dawni czarownicy padli ofiar
umiejscowienia punktu poczenia. Czowiek poniewa nie wie o istnieniu punktu
poczenia i musi uwaa efekt uboczny jego zwyczajowego pooenia za co ostatecznego
i bezspornego. Dawni czarownicy za dlatego, e cho wiedzieli o nim wszystko,
dali si skusi atwoci, z jak mona nim manipulowa. Nie moesz wpada w
takie puapki cign. Byoby doprawdy odraajce, gdyby stan po stronie
czowieka, tak jakby nie wiedzia o istnieniu punktu poczenia. Lecz jeszcze
wiksz ohyd byoby opowiedzenie si po stronie dawnych czarownikw i cyniczne
manipulowanie punktem poczenia dla wasnych korzyci.</p>
<P> Cigle czego nie rozumiem powiedziaem. Co to ma wsplnego z tym, co
przeyem wczoraj?</p>
<P> Wczoraj bye w innym wiecie. Jeli jednak zapytasz mnie, gdzie jest ten
wiat, a ja odpowiem ci, e tam, gdzie jest punkt poczenia, moja odpowied
nie bdzie miaa dla ciebie adnego sensu.</p>
<P>Don Juan utrzymywa, e mam dwa wyjcia. Albo opowiem si za credo czowieka
i stan w obliczu dylematu; moje dowiadczenie bdzie mi mwi, e istniej
inne wiaty, a rozum bdzie odpowiada, e takie wiaty nie istniej i istnie
nie mog. Albo opowiem si za credo dawnych czarownikw i automatycznie przyjm
istnienie innych wiatw, a sama moja zachanno spowoduje, e utrzymam punkt
poczenia w pozycji, ktra takie wiaty tworzy. Wynikiem tego bdzie inny dylemat:
bd musia si tam przenie fizycznie, przycigany nadziej zdobycia mocy
i innych korzyci.</p>
<P>Byem zbyt odrtwiay, by nady za jego wywodem, ale wwczas uwiadomiem
sobie, e nie musz, gdy absolutnie si z nim zgadzam, chocia nie miaem cakowitego
obrazu tego, z czym si zgadzam. Ta zgoda bya raczej uczuciem, ktre przyszo
do mnie z daleka, bardzo dawno utracon pewnoci, ktra powoli odnajdywaa
do mnie drog.</p>
<P>Powrt do wicze w nieniu wyeliminowa te zmartwienia, lecz wywoa nowe.
Na przykad, po kilku miesicach codziennego wsuchiwania si w gos wysannika
przestaem uwaa go za niepokojcy czy cudowny. Sta si dla mnie czym normalnym.
I popeniem tak wiele bdw pod jego wpywem, e niemal pojem niech don
Juana do traktowania go powanie. Psychoanalitykowi trafiaby si nieza gratka,
gdyby mia okazj interpretowa wysannika w odniesieniu do wszelkich moliwych
permutacji mojej intrapersonalnej dynamiki.</p>
<P>Don Juan mia wyrobione zdanie o wysanniku. Uwaa go za bezosobow, acz niezmienn,
si wywodzc si ze wiata istot nieorganicznych. Dlatego te kady nicy
dowiadcza go mniej wicej tak samo. A jeli decydujemy si uwaa jego sowa
za rad, oznacza to, e jestemy kompletnymi idiotami.</p>
<P>Ja byem niewtpliwie jednym z nich. W aden sposb nie mogem zachowa spokoju
w obliczu tak niezwykego zjawiska: oto sysz gos, ktry wyranie i zwile
w trzech jzykach wyjawia mi tajemnice wszystkich rzeczy lub osb, na ktrych
skupiem swoj uwag. Jedyn wad, ktra nie miaa dla mnie adnego znaczenia,
by brak synchronizacji midzy nami. Wysannik opowiada mi bowiem o ludziach
lub zdarzeniach, ktrymi dawno przestaem si interesowa.</p>
<P>Zapytaem don Juana o t osobliwo. Odpowiedzia, e ma to zwizek ze sztywnoci
mojego punktu poczenia. Wyjani, e zostaem wychowany przez dorosych w
podeszym wieku i e nasycili mnie oni pogldami starych ludzi. Dlatego te
jestem niebezpiecznie poprawny. Powiedzia mi, i naciska mnie, bym zaywa
mieszanki rolin halucynogennych wanie po to, by zachwia moim punktem poczenia
i pozwoli mu na choby minimaln pynno.</p>
<P> Jeeli nie zdoasz rozwin tego minimum mwi dalej don Juan to albo
staniesz si jeszcze bardziej poprawny, albo zostaniesz histerycznym czarownikiem.
Mwi ci o dawnych czarownikach nie dlatego, by ich obmawia, lecz po to, by
przeciwstawi ich tobie. Prdzej czy pniej twj punkt poczenia bdzie pynniejszy,
ale nie na tyle, by wyrwna twoj skonno, by by takim, jak oni poprawnym
i histerycznym.</p>
<P> Jak mog tego unikn, don Juanie?</p>
<P> Jest tylko jeden sposb. Czarownicy nazywaj go czystym rozumieniem. Ja nazywam
go romansem z wiedz. Jest to sia, ktrej czarownicy uywaj, by wiedzie,
odkrywa i nie mc wyj ze zdumienia.</p>
<P>Don Juan zmieni temat i podj wyjanienia unieruchomienia punktu poczenia.
Powiedzia, e punkt poczenia u dzieci bez przerwy dry, jakby targany wstrzsami,
i z atwoci zmienia pooenie. Widzc to, dawni czarownicy doszli do wniosku,
e jego zwyczajowe pooenie nie jest wrodzone, lecz nabyte wraz z rozwojem
przyzwyczaje. Widzc rwnie, e jedynie u dorosych punkt poczenia jest
unieruchomiony w jednym miejscu, zaoyli, i to szczeglne umiejscowienie sprzyja
szczeglnemu sposobowi postrzegania. Z biegiem czasu w szczeglny sposb postrzegania
staje si systemem interpretacji bodcw zmysowych.</p>
<P>Don Juan zwrci uwag, e zostajemy wcignici do tego systemu ju poprzez
to, i si w nim urodzilimy, i od tej te chwili usilnie staramy si dostosowa
nasz percepcj do wymaga tego systemu; systemu, ktry rzdzi nami do koca
ycia. Tak wic dawni czarownicy mieli cakowit racj, wierzc, e odrzucenie
go i bezporednie postrzeganie energii zamienia czowieka w czarownika.</p>
<P>Don Juan powiedzia, e nie moe wyj z podziwu dla, jak to uj, najwikszego
osignicia procesu wychowania zablokowania punktu poczenia w jego zwyczajowym
pooeniu. Kiedy ju bowiem zostaje tam unieruchomiony, mona tak kierowa i
wiczy nasz percepcj, bymy mogli interpretowa to, co postrzegamy. Innymi
sowy, mona pokierowa nami tak, e bdziemy postrzega wicej dziki systemowi
ni dziki naszym zmysom. Zapewni mnie, e czowiek postrzega wszdzie tak
samo, poniewa punkty poczenia ludzi wszystkich ras s unieruchomione w tym
samym pooeniu.</p>
<P>Don Juan cign dalej, mwic, i czarownicy przekonali si o tym wszystkim,
gdy widzieli, e z chwil przekroczenia przez punkt poczenia pewnego progu,
gdy zaczynamy postrzega nowe wkna energii wszechwiata, to, co postrzegamy,
przestaje mie sens. Dzieje si tak dlatego, e nowe bodce zmysowe unieruchamiaj
nasz system; nie mona go ju uywa do interpretacji tego, co postrzegamy.</p>
<P> Postrzeganie bez uycia tego systemu jest oczywicie chaotyczne cign
don Juan. Dziwne jednak, i kiedy wydaje si nam, e ju cakiem si pogubilimy,
nasz system odywa. Przybywa nam na ratunek i przetwarza nasz now, niezrozumia
percepcj w cakowicie zrozumiay nowy wiat. Przytrafio si to wanie tobie,
gdy przypatrywae si liciom drzewa.</p>
<P> Co waciwie si ze mn stao, don Juanie?</p>
<P> Twoja percepcja bya przez chwil chaotyczna. Wszystko spyno na ciebie
jednoczenie i twj system interpretacji wiata nie zadziaa. Potem chaos znikn
i oto znalaze si w obliczu nowego wiata.</p>
<P> Don Juanie, znowu dochodzimy do punktu wyjcia. Czy ten wiat istnieje, czy
by tylko wytworem mojego umysu?</p>
<P> Rzeczywicie jestemy w punkcie wyjcia i odpowied jest cigle taka sama.
w wiat istnieje dokadnie w tym miejscu, w ktrym znajdowa si w danej chwili
twj punkt poczenia. Aby go dostrzec, potrzebowae spjnoci, czyli musiae
utrzyma nieruchomo twj punkt poczenia w tej pozycji, co te zrobie. Efektem
tego bya cakowita, chwilowa percepcja w nowym wiecie.</p>
<P> Ale czy inni rwnie postrzegliby ten sam wiat?</p>
<P> Owszem, jeli mieliby jednorodno i spjno. Jednorodno musi utrzyma
t sam pozycj punktu poczenia. Akt nabywania jednorodnoci i spjnoci poza
normalnym wiatem by nazywany przez dawnych czarownikw podchodzeniem percepcji.
Sztuka podchodzenia, jak ju powiedziaem cign don Juan zajmuje si unieruchomieniem
punktu poczenia. Dawni czarownicy odkryli dziki praktyce, e nawet waniejsze
ni przesunicie punktu poczenia jest unieruchomienie go w nowym, dowolnie
wybranym pooeniu.</p>
<P>Don Juan wyjani, e jeli punkt poczenia nie bdzie nieruchomy, w aden
sposb nie bdziemy mogli spjnie postrzega. Widzielibymy tylko, jak w kalejdoskopie,
oderwane od siebie obrazy. Z tego powodu dawni czarownicy rwnie podkrelali
znaczenie nienia, co podchodzenia. Jedna sztuka nie moe istnie bez drugiej,
zwaszcza w dziaaniach podejmowanych przez dawnych czarownikw.</p>
<P> Jakie to byy dziaania, don Juanie?</p>
<P> Dawni czarownicy nazywali je arkanami drugiej uwagi lub wielk przygod z
nieznanym.</p>
<P>Don Juan powiedzia, e te dziaania wynikaj z przesuni punktu poczenia.
Dawni czarownicy nie tylko nauczyli si przesuwa swj punkt poczenia do tysicy
pozycji wewntrz lub na powierzchni ich masy energetycznej, lecz rwnie nauczyli
si unieruchamia go w tych pozycjach i dziki temu utrzymywa sw spjno
przez dowolnie dugi czas.</p>
<P> Jakie pyny z tego korzyci, don Juanie?</p>
<P> Nie moemy mwi o korzyciach, a jedynie o skutkach.</p>
<P>Wyjani mi, e spjno dawnych czarownikw bya tak wielka, e pozwalaa
im wygldem i sposobem postrzegania upodobni si do wszystkiego, na co zezwalaa
im okrelona pozycja punktu poczenia. Potrafili zamieni si we wszystko,
co znajdowao si w ich inwentarzu. Do inwentarza nale wszystkie szczegy
percepcji zwizane z przemian w, na przykad, jaguara, ptaka, owada i tak dalej.</p>
<P> Niezwykle trudno mi uwierzy, e taka transformacja jest moliwa zauwayem.</p>
<P> Jest moliwa zapewni mnie don Juan. Co prawda, niezupenie dla ciebie
czy dla mnie, lecz dla nich z pewnoci. Dla nich to bya pestka.</p>
<P>Don Juan powiedzia, e dawni czarownicy obdarzeni byli fantastyczn pynnoci.
Wystarczyo im niezauwaalne przesunicie punktu poczenia, niezauwaalny bodziec
zmysowy z ich nienia, aby natychmiast podej swoj percepcj, dopasowa sw
spjno do nowego stanu wiadomoci i sta si zwierzciem, inn osob, czymkolwiek.</p>
<P> Czy nie potrafi tego ludzie chorzy psychicznie, gdy stopniowo tworz sw
wasn rzeczywisto?</p>
<P> To nie to samo. Ludzie chorzy psychicznie wyobraaj sobie wasny wiat,
poniewa nie kieruj si adnym z gry ustalonym planem. Wnosz chaos w ju
istniejcy chaos. Czarownicy za wnosz do chaosu porzdek. Ich ustalony z gry
plan to uwolnienie wasnej percepcji. Oni nie wymylaj wiata, ktry postrzegaj.
Postrzegaj bezporednio energi, a potem odkrywaj, e to, co postrzegaj,
jest nowym, nieznanym wiatem, ktry poyka ich w caoci, gdy jest on tak
realny, jak wszystko, co uwaamy za realne.</p>
<P>Don Juan poda mi now wersj tego, co mi si przytrafio, gdy wpatrywaem
si w drzewo. Powiedzia, e zaczem postrzeganie jego energii. Jednak ja sam
byem przekonany, e ni, poniewa wykorzystaem techniki postrzegania energii
przynalene nieniu. Don Juan oznajmi, e wykorzystanie tych technik w codziennym
yciu byo jednym z najskuteczniejszych wybiegw dawnych czarownikw. Dziki
temu, zamiast totalnego chaosu, postrzegamy energi bezporednio jak we nie.
Dzieje si tak do momentu, a co nie przestawi percepcji i czarownik staje
w obliczu nowego wiata. Dokadnie to samo przytrafio si mnie.</p>
<P>Powiedziaem don Juanowi o myli, ktra przysza mi wwczas do gowy i ktrej
niemal nie omielaem si powtrzy: e widok, ktry si przede mn roztacza
nie by ani snem, ani naszym normalnym wiatem.</p>
<P> Bo nie by odpar don Juan. Mwi ci o tym bez koca, a tobie si wydaje,
e tylko si powtarzam. Wiem, jak ciko umysowi zgodzi si na to, by absurd
sta si rzeczywistoci. Ale nowe wiaty istniej! S zawinite jeden w drugi
jak warstwy cebuli. wiat, w ktrym yjemy, jest tylko jedn z takich warstw.</p>
<P> Don Juanie, czy to oznacza, e celem twojej nauki jest przygotowanie mnie
do podry do tych innych wiatw?</p>
<P> Nie. Nie o to chodzi. Udajemy si do tych wiatw jedynie w ramach wicze.
Podre te zrodziy dzisiejszych czarownikw. nimy tak samo, jak zwykli to
robi dawni czarownicy, lecz w pewnym momencie zbaczamy na nowy grunt. Dawni
czarownicy woleli przesunicia punktu poczenia, zawsze wic poruszali si
po mniej lub bardziej znanym terenie. My wolimy ruchy punktu poczenia. Dawni
czarownicy poszukiwali tego, co nieznane w wymiarze ludzkim. My poszukujemy
tego, co nieznane w wymiarze pozaludzkim.</p>
<P> Jeszcze tego nie osignem, prawda?</p>
<P> Nie. Na razie dopiero zaczynasz. A na pocztku kady musi pj ladami dawnych
czarownikw. W kocu to oni wymylili nienie.</p>
<P> Kiedy zaczn si uczy sposobu nienia wspczesnych czarownikw?</p>
<P> Musisz pokona jeszcze dug drog. To moe trwa nawet cae lata. Poza tym,
w twoim przypadku musz by nadzwyczaj ostrony. Z charakteru jeste zdecydowanie
podobny do dawnych czarownikw. Mwiem ci to ju kiedy, ale zawsze udaje ci
si unikn moich pyta. Czasem myl nawet, e doradza ci jaka obca energia,
ale potem odrzucam t myl. Nie jeste nieszczery.</p>
<P> O czym ty mwisz, don Juanie?</p>
<P> Niewiadomie dokonae dwch rzeczy, ktre spdzaj mi sen z powiek. Przeniose
swoje ciao energetyczne do miejsca poza tym wiatem ju w pierwszym swoim nieniu.
I chodzie tam! A potem przeniose swoje ciao energetyczne do kolejnego miejsca
poza tym wiatem, tym razem startujc z poziomu wiadomoci normalnego wiata.</p>
<P> Dlaczego ci to martwi, don Juanie?</p>
<P> nienie jest dla ciebie zbyt proste. I jeli nie bdziemy uwaa, stanie
si przeklestwem. Prowadzi bowiem w nieznane w wymiarze ludzkim. A jak ci powiedziaem,
wspczeni czarownicy usiuj dosta si w nieznane w wymiarze pozaludzkim.</p>
<P> Czym moe by to nieznane w wymiarze pozaludzkim?</p>
<P> Wolnoci od bycia czowiekiem. To niepojte wiaty poza zasigiem czowieka,
ktre jednak jestemy jeszcze w stanie postrzega. T wanie drog udaj si
dzisiejsi czarownicy. Upodobali sobie szczeglnie to, co ley w wymiarze pozaludzkim.
S to inne zupenie wiaty, nie tylko krlestwa ptakw, krlestwa zwierzt czy
czowieka, nawet jeli byby to czowiek nieznany. Mwi o wiatach takich jak
nasz cakowitych wiatach podzielonych na nieskoczone krlestwa.</p>
<P> Gdzie s te wiaty, don Juanie? W odmiennych pooeniach punktu poczenia?</p>
<P> Wanie. W innych pooeniach punktu poczenia, ale takich, do ktrych czarownicy
dochodz poprzez ruch, a nie przesunicie. Wkraczanie w te wiaty jest typem
nienia wycznie dzisiejszych czarownikw. Dawni czarownicy trzymali si od
niego z daleka, poniewa wymagao to wielkiego dystansu i wyzbycia si poczucia
wasnej wartoci. Ta cena bya dla nich za wysoka. Dla czarownikw, ktrzy praktykuj
nienie w dzisiejszych czasach, jest ono wolnoci postrzegania wiatw niedostpnych
wyobrani.</p>
<P> Ale jaki jest cel postrzegania tego wszystkiego?</p>
<P> Ju zadae mi dzisiaj to samo pytanie. Przemawiasz jak prawdziwy kupiec.
Pytasz: Jakie jest ryzyko?" Jakie odsetki od woonego kapitau?"
Czy to si opaci?" Nie ma sposobu, by na to odpowiedzie. Umys kupca
jest zajty handlem. A wolno nie jest inwestycj. Wolno jest przygod bez
koca, w ktrej ryzykujemy swoim yciem i czym cenniejszym dla kilku chwil
czego, co wymyka si sowom, wymyka si mylom czy odczuciom.</p>
<P> Nie o to mi chodzio, don Juanie. Chciaem si jedynie dowiedzie, jaka sia
moe popchn do tego wszystkiego takiego prniaka jak ja.</p>
<P> Szukanie wolnoci jest jedyn si, jak znam. Wolnoci, ktra pozwala ulecie
tam, w t nieskoczono. Wolnoci rozwiania si w nicoci; wolnoci oderwania
si od ziemi i bycia niczym pomie wiecy, ktra mimo e przeciwstawiono jej
wiato miliardw gwiazd, pozostaje nietknita, poniewa nigdy nie udawaa,
i jest czym wicej ni tym, czym jest: zaledwie wiec.</p>
</td></tr></table></body>
</html>